Zelfs op de rand van de vernietiging kan een mens meer mens worden en een nieuwe wereld beginnen. Etty Hillesum (1914 - 1943) is er een uitzonderlijk en authentiek voorbeeld van, met een heel eigen spiritualiteit van verbondenheid.
Haar nagelaten geschriften leiden ons binnen in de alledaagse en lastige wereld van een jonge Joodse vrouw tijdens de tweede wereldoorlog. Na een snelle, maar diepgaande ontwikkeling maakt ze de keuze om niet onder te duiken, maar te gaan helpen in het doorgangskamp Westerbork, waardoor ze finaal ook zelf op de fatale trein naar Auschwitz wordt gezet.
Het boek volgt Etty Hillesum chronologisch doorheen haar inspirerende dagboeken en brieven, die pas veertig jaren na haar dood gepubliceerd raakten.

De schrijver werd gevormd enerzijds op de hoofdwegen van de mystiek en van de monastieke (bv. karmelitaanse) spiritualiteit, anderzijds in de praktijk van een respectvol luisterende en lezende rechter.