Buitengerechtelijke of alternatieve geschiloplossing (Alternative Dispute Resolution, ADR) is sinds enkele decennia gestaag in opmars in Nederland. De minister van Justitie en Veiligheid draagt (politieke) verantwoordelijkheid voor de inrichting en het functioneren van de juridische infrastructuur in ons land. De kernwaarden van de rechtsstaat, zoals onafhankelijke rechtsbescherming, legaliteit en scheiding van machten, dienen daarbij als richtsnoer. Dit boek doet verslag van een onderzoek in opdracht van het WODC van het ministerie naar de vraag hoe deze kernwaarden zich verhouden tot het groeiend aandeel van alternatieve vormen van geschiloplossing binnen ons rechtsbestel. Aan de hand van literatuurstudie, expertmeetings en case studies wordt een beeld gegeven van de mate waarin de bestaande vormen van ADR voldoen aan elementaire rechtsstatelijke waarborgen. Daarnaast biedt het een beoordelingskader aan de hand waarvan de noodzaak en de wijze van rechtsstatelijke waarborging kan worden bepaald.