|
|
Het geschenk van de 91e Boekenweek is geschreven door Hendrik Groen! De bestsellerauteur van de populaire dagboeken van Hendrik Groen bleef meer dan 15 jaar anoniem voor zijn grote publiek. Hendrik Groen is een pseudoniem voor Peter de Smet en speciaal voor de Boekenweek treedt hij eenmalig uit de anonimiteit. Het Boekenweekgeschenk Piaggio van 11 t/m 22 maart bij besteding vanaf €17,50 aan Nederlandstalige boeken cadeau. In Piaggio lacht het leven Anton (61) niet bepaald toe: vrouw weg, baan kwijt en een bemoeizuchtige vader op zijn nek. Ook Marieke (58) kan wel wat geluk gebruiken, want het is tobben met de liefde en een lastige dochter. Als ze elkaar voor het eerst tegenkomen op een feestje, helpen het toeval en een paar drankjes ze een eind op weg. Letterlijk en in het leven. |
Boekpresentatie - De Symfonie van de onvrede
 |
In 'De symfonie van onvrede' beschrijft politicoloog Catherine de Vries hoe de opkomst van radicaal-rechts samenhangt met de afbraak van publieke voorzieningen. Gebaseerd op eigen onderzoek in het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Italië, Frankrijk en Duitsland laat ze zien wat er gebeurt als de staat zijn belofte van nabijheid niet waarmaakt, en wat nodig is om vertrouwen te herstellen. Niet alleen economisch, maar ook moreel. Datum: 12 maart 2026 |
 |
Kirgistan. Het land van wilde paarden en joerten, van Sovjetflats én technoclubs. En het land van de eeuwige revolutie: als de Kirgiezen iets niet beviel, gingen ze de straat op en lieten ze van zich horen. Desnoods brachten ze de regering ten val. Thijs Broekkamp (1993) is journalist en fotograaf. Sinds 2018 reist hij elk jaar naar Centraal-Azië, waarvan hij veelvuldig verslag doet bij allerhande media: van Bureau Buitenland tot CNN. Hij schrijft onder andere voor De Groene Amsterdammer. In 2021 won hij een Tegel voor zijn reportage over Jezidi's in Irak. Datum: 17 maart 2026 |
 |
Frits Bolkestein werd na zijn overlijden herdacht als een autonome persoonlijkheid die eigenzinnige standpunten innam en op basis van de feiten scherp debatteerde. De necrologieën gaven uiting aan het gevoel dat de Nederlandse politiek sindsdien diep is gezonken. In deze biografie wordt beschreven hoe Bolkestein werd wie hij was: een ongenaakbaar man die zijn eigen gang ging. Ook wordt duidelijk hoe deze intellectueel tegen wil en dank na een matig succesvolle carrière bij Shell en een moeizame start als VVD-politicus erin slaagde het politieke debat in Nederland te domineren. Met zijn opvattingen over immigratie, integratie en de multiculturele samenleving, over Europa en over ontwikkelingssamenwerking bewerkte hij een cultuuromslag. Datum: 19 maart 2026 |
Vier dichters tekenen dit jaar voor het Boekenweekgedicht. Centraal staat een gedicht van Hanny Michaelis. Ingmar Heytze, Dean Bowen en Babs Schutte hebben daar een eigen interpretatie van gemaakt.
Het gaat om 'Het meisje' van Michaelis, dat zij schreef in 1949 – toen ze zelf 27 jaar oud was. De drie dichters die dat werk hebben 'hertaald', de term die CPNB gebruikt, komen elk uit een andere generatie. De 56-jarige Heytze is een Gen X'er, de 41-jarige Bowen is een millennial en de 26-jarige Schutte is een Gen Z'er.
Op woensdag zijn de dichters te gast in De Literaire Letterenshow, de talkshow van het Nederlands Letterenfonds, in het Amsterdamse Spui25. Dat gesprek is later terug te luisteren als podcast.
Het meisje
Ben ik na jaren nog het kind gebleven
Dat zich, door lente’s toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
Als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?
Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?
Weer laat ik door de voorjaarswind mij vangen.
Weer dwaal ik als een kind door lente’s land,
verblind van licht, met overbloosde wangen.
Maar ‘k heb mijn onbevangenheid verpand –
diep in mij laait de vlam van verlangen:
een vuur dat niet in kinderen ontbrandt.
Hanny Michaelis (1922-2007)
pretty vacant
We maakten een wereld naast de wereld.
Bij gebrek aan toekomst verstopten we ons,
we leefden in het spookslot tot de droomvlucht kwam.
We versmaden generaties die nooit zonder zaten.
Boven ons: de hemel waar geen bom uit kwam gevallen.
Onder ons: de aarde die het onze tijd nog houdt.
We zijn vergeten oud te worden want dat kunnen we
niet goed, niemand die ons voordeed hoe dat moet.
Alles lost zich op terwijl we staan te kijken.
Ingmar Heytze (1970)
.the kids are not alright
er bleef niets van ons over nadat het sterven van de geschiedenis was afgedwongen
& het grootkapitaal ons levende vlees tot dood werk herschiep, terwijl en masse
wij steeds meer een digitaal geraamte vulden met alles wat niet in ons paste
de post mortem reflecties van een kapitalistisch fantoom-antagonisme, of
toen de nawee van tweelingen die ineen kruimden op een dinsdag na gespijbelde uren
geen beeldspraak bleek voor de massa-extinctie die ze inluidden nog steeds.
niets bleef van ons over in het randgebied van onze goedbedoelde transgressies
ook arabische lentes lieten ons overwoekerd & gehavend achter in bevlekte handen.
maar niets in het schoonwassen. niets in het zelfonderzoek want het gereedschap
van meesters beschikbaar zal hun thuis niet ontmantelen tegen het gevaar van ons of
whatever naamloos doorspookt in de neveneffecten van een collectieve slapeloosheid.
niets van ons bleef over dat argeloos vooruit mocht kruipen als jonge zuigeling, alsof
we vergeten waren dat goede voorouders altijd hebben bestaan. we elke dag een keuze
verwijderd zijn van het broze mogelijk in ons om morgen naar terug te keren
Dean Bowen (1984)
De sprong
Ik mis de naïviteit
Van een kind nog ongeschonden
De sprookjes die we verzonnen
Met de neus ver van de feiten
Roken wij de bladeren
En zweefden door seizoenen
Niet denken alleen doen en
Dat onbezonnen dwalen
We ruilden tandjes met de fee
Voor de geboorte van onze zorgen
Versprong de focus plots naar morgen
Onder m’n kussen werd het leeg
Er zijn foto’s niet geschoten,
En woorden ongeschreven
Die we ooit misschien beleven
Maar ’t sprookjesboek ’s gesloten
Babs Schutte (1999)
.jpg)
