‘Schrijven begint in het lichaam, het is de muziek van het lichaam’, schrijft Paul Auster in zijn autobiografische boek ‘Winterlogboek’. Op 63-jarige leeftijd reflecteert hij op zijn leven en neemt je mee terug naar zijn jeugd. Terugkijkend op zijn herinneringen als zoon, jong volwassenene, vriend, echtgenoot, schrijver en dichter, vertelt hij openhartig over zijn leven. Wie heeft hij in zijn leven ontmoet? Van wie heeft hij afscheid moeten nemen? Hoe kijkt hij terug op zijn leven? ‘Winterlogboek’ geeft antwoord op deze vragen op poëtische en gedenkwaardige wijze.