In De mislukkingskunstenaar, het eerste deel van zijn Hermans-biografie, schetste Willem Otterspeer het beeld van een schrijver die zijn ambities telkens zo hoog opschroefde dat hij wel moest falen. Deze georkestreerde mislukkingen bleken een inspirerend effect te hebben op zijn creativiteit en schrijverschap.

In dit tweede en laatste deel van de biografie laat Otterspeer zien hoe de rancune zich een weg vreet in het leven van Willem Frederik Hermans. De ene na de andere vriend wordt de deur gewezen, zijn wetenschappelijke carrière lijdt schipbreuk en ook zijn persoonlijke leven brandt op in toenemende eenzaamheid. De verhuizing, begin jaren zeventig, naar zijn geliefde Parijs verergert die eenzaamheid alleen maar. Angst en achterdocht, wrok en wraak vormen de definitieve determinanten van zijn bestaan. In De zanger van de wrok komt de levensbeschrijving van een van de belangrijkste figuren uit de naoorlogse Nederlandse literatuur tot een even grootse als ontluisterende conclusie.



Over De mislukkingskunstenaar:

‘Aangrijpend, scherp en overtuigend portret van Hermans.’ **** – de Volkskrant



‘De mate waarin Otterspeer zich heeft ingegraven in het werk van Hermans is bewonderenswaardig. Een schatkamer voor Hermansliefhebbers.’ – NRC Handelsblad



‘De mislukkingskunstenaar is geschreven met veel flair en gevoel voor afwisseling. Otterspeer schakelt tussen de biografische feiten, uitweidingen over Hermans’ vakgebied als wetenschapper, de literatuur en de liefde.’ – De Standaard



‘Willem Otterspeer heeft slag van puntige formuleringen. De grote kracht van Otterspeers boek zit hem in de afgewogen en psychologisch subtiel beredeneerde manier waarop hij laat zien hoezeer Hermans het product van zijn afkomst was en bleef. De biograaf is een gedreven verteller, een meer dan bekwame stilist en hij beschikt over de durf om het leven en werk van zijn personage in te ramen binnen een ferm uitgesproken visie. Otterspeer is bereid om zijn personage neer te zetten als een mens, compleet met alle beperkingen en eigen aardigheden.’ – Trouw