Grenzen zijn misschien wel dwingender dan ooit. Ze lopen niet alleen langs de randen van landen, maar ook door onze lichamen en apparaten: we dragen ze mee via vingerafdrukken, irisscans en datasystemen.

In Bewegingsvrijheid onderzoekt Martijn Stronks hoe beweging en migratie vandaag de dag worden gereguleerd. Hij ontrafelt hoe een wereldwijd systeem van regels en controle ervoor zorgt dat toeristen en digital nomads zorgeloos kunnen reizen, terwijl asielzoekers vast komen te zitten in kampen of zelfs sterven aan de grenzen van Europa.

De politieke discussie is versmald tot een vraag: meer of minder migratie? Stronks verbindt het verharde debat aan bredere vragen: wat betekent bewegingsvrijheid in een tijd van vergaande controle voor ons allemaal? Waarom accepteren we een systeem dat ons een illusie van bewegingsvrijheid verkoopt terwijl het onze bewegingen nauwlettend volgt en stuurt?