Tijdens de Tweede Wereldoorlog gooiden duizenden gedeporteerden briefjes uit de treinen die hen naar de verschrikkingen van de kampen in Oost-Europa brachten. Weggevoerde Joden, gijzelaars en dwangarbeiders probeerden in hun laatste momenten een boodschap van hoop of wanhoop de wereld in te sturen. Deze emotionele uitingen belandden in sloten, tuinen en langs het spoor, met name op de route van Westerbork naar de Duitse grens. Dankzij moedige mensen die de briefkaarten vonden en, tot grote ergernis van de Duitsers, op de post deden, zijn er honderden van deze waardevolle getuigenissen bewaard gebleven.

In het aangrijpende boek Van hier de laatste groeten duikt Lucas Ligtenberg diep in de verhalen achter deze briefkaarten, die vaak de laatste levenstekens zijn van hun schrijvers. Wat wisten deze mensen over hun onzekere bestemming? Waar richtten ze hun hoop op? En wie waren de helden die deze kaarten oppakten en verzonden?

Dit boek biedt een unieke blik op de ervaringen van ooggetuigen van de treinreizen en onthult de uiteenlopende emoties die zij meedroegen. Van het afscheid nemen van geliefden tot het bedanken van buren, de schrijvers tonen een spectrum van somberheid, moed en hoop. Van hier de laatste groeten is een onmiskenbare aanvulling op de geschiedschrijving van de Holocaust en biedt lezers een indringend inzicht in de menselijke geest in tijden van verschrikking. Verkrijgbaar bij Boekhandel Douwes.