De kust was ooit in rechthoekige gronden verdeeld en door tot slaaf gemaakten, gezweept door de hand van hun eigenaren, tot ontwikkeling gebracht. Sommige van die plantages waren al door het water overwonnen. Alleen nog zichtbaar vanuit de lucht, als stille doodsbedden. Het water wiste de geschiedenis uit.

Twee jonge mensen, Solana en Orfeo, ontmoeten elkaar in Paramaribo, het is liefde op het eerste gezicht. Solana Cummings volgt een tuinbouwopleiding en wil op de akkers die haar overgrootvader erfde van de blanke eigenaar de ban van mislukking en doem doorbreken en het land opnieuw in cultuur brengen. Orfeo verdient zijn geld als kapitein op een veerboot, maar droomt van een carrière in de muziek. Als getalenteerd trompettist heeft hij een groepje vrienden om zich heen verzameld, met wie hij samen opgroeide in de sloppenwijk van de stad. Orfeo wil naar Nederland, ook hij legt zich niet neer bij de beperkingen die Suriname hem oplegt. Orfeo en Solana herkennen elkaar in hun droom en in hun gedrevenheid om hun talent te ontwikkelen.'