De bestrijding van georganiseerde criminaliteit is een onderwerp dat al jarenlang volop in de schijnwerpers staat. Dit boek biedt een diepgaand inzicht in de besluitvorming van de Nederlandse politie bij het uitvoeren van opsporingsonderzoeken. Welke strafbare feiten worden onderzocht? En hoe bepaalt de politie of ze zich richt op reeds gepleegde misdaden of op toekomstige dreigingen? Dit zijn enkele van de cruciale vragen die aan bod komen.

De auteur, Mirjam Krommendijk, neemt de lezer mee in de complexe wereld van opsporing, waar keuzes in een vroeg stadium van groot belang zijn voor de effectiviteit van het onderzoek. Het boek onthult hoe opvattingen over ‘echt’ recherchewerk en de doelen van opsporing van invloed zijn op de manier waarop informatie wordt verzameld en beoordeeld. Hoewel er positieve ervaringen zijn met proactieve opsporingsstrategieën, blijkt dat de meeste onderzoeken nog steeds een traditionele, reactieve aanpak volgen.

De transitie naar een proactieve benadering vereist meer dan alleen nieuwe bevoegdheden; het vraagt om een herziening van de visies op politiewerk en de doelstellingen van opsporing. Dit onderzoek biedt niet alleen inzicht in de besluitvormingsprocessen, maar ook in de uitdagingen waarmee de politie wordt geconfronteerd. Onder druk en in onzekere situaties moeten zij keuzes maken die zowel juridisch correct als maatschappelijk verantwoord zijn, terwijl verschillende belangen met elkaar kunnen botsen.

Dit boek is een waardevolle bron voor iedereen die geïnteresseerd is in de dynamiek van de opsporing van georganiseerde criminaliteit en de complexe afwegingen die daarbij komen kijken. Een aanrader voor professionals en geïnteresseerden in het strafrecht en criminologie, en verkrijgbaar bij Boekhandel Douwes.