In de nacht van 9 op 10 mei 1940, met de inval van het Duitse leger, begon een ingrijpende periode voor de Haagse gezinnen Weijl en Cohen. De bezetting bracht een einde aan hun toekomstplannen en dwong velen om te kiezen tussen onderwerping aan de bezetter of de gevaarlijke weg van de vlucht. Terwijl deportaties hun schaduw over de stad wierpen, moesten de achterblijvers beslissen: zich overgeven aan de dreiging of proberen te ontsnappen aan het onheil. Sommigen dachten zich veilig, maar werden alsnog afgevoerd, terwijl anderen onderdoken. Voor velen eindigde het verhaal in een vernietigingskamp, terwijl enkelen, ondanks verraad, wisten te overleven.

Dit boek biedt een indringende reconstructie van de oorlogservaringen van de kinderen en kleinkinderen van Antonie Cohen (1859-1935), een koopman die deel uitmaakte van de bloeiende Joodse gemeenschap in Den Haag. Aan de hand van waardevolle documenten, dagboeken, brieven en interviews met overlevenden en ooggetuigen wordt een meeslepende geschiedenis verteld die de impact van vervolging op levens en families blootlegt.

De verzamelde getuigenissen laten zien hoe de oorlog niet alleen cijfers en statistieken met zich meebracht, maar ook de onmetelijke pijn van verlies, de last van schaamte en de onwrikbare kracht van vriendschap, hoop en verbondenheid. Door de persoonlijke verhalen van gewone mensen in buitengewone omstandigheden komt de emotionele waarheid van oorlog, bezetting en vervolging tot leven. Dit boek is een essentiële kennismaking met een deel van de geschiedenis dat nooit vergeten mag worden. Verkrijgbaar bij Boekhandel Douwes.