Na een maand vroeg ik haar hoe ze het vond in Amsterdam: 'Heb je al een idee wat je wilt gaan doen?'
'Ik wil voor jou zorgen schat.'
Al besefte ik dat voor iemand zorgen geen levensvervulling was, ik werd er helemaal warm van dat ze haar leven wilde wijden aan de zorg voor mij. 'Dat gaat toch niet, ik ben de hele dag weg. Je zult je doodvervelen.'
'Ik houd van je en daarom zal voor jou zorgen mij nooit vervelen.' Dat was geen toekomstplan, maar een liefdesverklaring.

Ploy reist voor de liefde vanuit het dorp Klein Teakbos naar het westen. Hier bouwt ze een nieuw bestaan op te midden van de eigenaardigheden van het leven rond de Nieuwmarkt in Amsterdam. Ondertussen leren we steeds meer over haar land van herkomst en over de alledaagse praktijk van het Boeddhisme in een plattelandssamenleving, en in de migratie. De roman schetst een indringend beeld van de snelle veranderingen op het Noord-Thaise platteland na de Garnalensoepcrisis aan het einde van de vorige eeuw.