Als de partner van Martien Bavens de diagnose Alzheimer krijgt, verandert alles. Het betekent voor beiden een confrontatie met elkaar en henzelf. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat hun relatie niet bestand is tegen alle moeilijkheden. Gebrek aan affectie en intimiteit leidt ertoe dat ze steeds verder van elkaar verwijderd raken. Desondanks is er sprake van een verrassend einde.
Aan de hand van zijn persoonlijke ervaringen wil de auteur laten zien hoe moeilijk het is om mantelzorger te zijn. Hij beschrijft een eerlijk en helder proces. Het is een oprecht en indringend verhaal, bedoeld om mantelzorgers een hart onder de riem te steken. Ze staan niet alleen in hun worsteling om het juiste te doen voor hun geliefde.