Herman Koetsveld (Naarden, 1959) blikt terug op zijn laatste, bewogen jaren als predikant van de Amsterdamse Westerkerk. Het was een ware kanteltijd, een periode waarin de wereld op haar grondvesten schudde door een ongekende stapeling van crises. Van de beklemmende coronajaren waarin de kerk tijdelijk sloot en gemeenteleden elkaar vonden als streamgemeenschap, tot de hartverscheurende oorlogen en de noodzakelijke bezinning op het klimaat en het slavernijverleden.
Koetsveld beschrijft eerlijk de onmacht, maar toont bovenal de veerkracht van een gemeenschap die juist in donkere dagen een baken van licht probeerde te zijn.
Dit boek vormt Koetsvelds warme slotakkoord en een diepgevoeld eerbetoon aan zijn gemeente. Met de troostrijke oerwoorden “Wees niet bang” zoekt hij naar vaste ankers van hoop in een onzekere tijd, en laat hij een liefdevolle zegen achter voor iedereen die in alle kwetsbaarheid met hem ‘woorddeler’ mocht zijn.