Toen corona uitbrak viel het leven buitenshuis stil. Het leven buiten was een boom in de
achtertuin van de buren. Vanuit huis ging ik die tekenen in houtskool en pastel. Daarna
tekende ik bomen vanuit andere woningen, door de hele de stad, hoge flats, een
woonboot, een dijkhuis, 2hoog voor en het spreekwoordelijke 3hoog achter, want
iedereen zou vanuit huis uitzicht moeten hebben op een boom, voor verkoeling, zuurstof,
mijmerbeeld.
Na vijf jaar zijn alle 52 boomportretten gebundeld, iepen langs grachten, kastanjes in
binnentuinen, esdoorns bij de buren.... Verhalen die bewoners tijdens de tekensessies
over ‘hun’ boom vertelden, begeleiden de tekeningen. Vijf Amsterdamse dichters
voegden hun boomgedicht toe.