Dit boek gaat over de verplichting van de appelrechter ambtshalve te toetsen aan de Richtlijn oneerlijke bedingen. De auteur laat zien hoe de Hoge Raad en het HvJEU deze verplichting hebben vormgeven en hoe appelrechters daarmee in de praktijk omgaan.

De verplichting ambtshalve aan de Richtlijn te toetsen, wint steeds meer terrein, zo blijkt uit Unicaja Banco (HvJEU). Sinds deze uitspraak uit 2022 rijst de vraag of het Nederlandse appelprocesrecht consumenten voldoende bescherming biedt. Noopt Unicaja Banco tot een andere opvatting over ons appelprocesrecht? Is de ontwikkeling in het Unierecht voor Nederlandse appelrechters navolgbaar? Of heeft het HvJEU van ‘Koning Klant’ dwingeland gemaakt?

In dit boek onderzoekt mr. Sander ter Schuur de zienswijze van de Hoge Raad en het HvJEU op de ambtshalve toetsingsplicht in hoger beroep, en in hoeverre die strookt met de werkwijze van appelrechters. Volgens de Hoge Raad moet de appelrechter oneerlijke bedingen ambtshalve toetsen buiten het door de grieven ontsloten gebied, maar binnen de grenzen van de rechtsstrijd; volgens het HvJEU heeft de appelrechter ook een toetsingsplicht als de consument niet appelleert, tenzij hij totaal passief is geweest. Geven deze uitspraken voldoende structuur aan de rechterlijke toetsingsplicht? Zijn appelrechters in staat zijn ambtshalve toetsingsplicht in de praktijk uit te voeren als zij worden geconfronteerd met een mogelijk oneerlijk beding?

De auteur, mr. S.A. ter Schuur, is als onderzoeker verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen.