Ze moesten onderduiken, leefden in angst omdat hun ouders deelnamen
aan het verzet, ze hadden foute ouders, of waren kind van een Duitse soldaat;
in Oorlogskinderen tekent Coen Verbraak de verhalen op van mensen
die als kind de oorlog hebben meegemaakt en die hun leven lang met de
schaduw van de bezetting hebben geleefd. Verbraak vertelt over hun oorlogservaringen, maar beschrijft ook hoe die belevenissen in hun verdere leven een rol hebben gespeeld. Werden ze door het verleden achtervolgd? Spraken ze erover met hun kinderen, of werd de oorlog juist verzwegen? Speelt het oorlogsverleden weer op nu ze ouder worden? In Oorlogskinderen vertelt Coen Verbraak het verhaal van onze ouders en grootouders, het verhaal van een uitzonderlijke generatie.