Nico Pakbiers woont in Vaals en schrijft, sinds hij er op de middelbare school achter kwam dat schrijvers ook maar mensen zijn, verhalen en gedichten.

Mensenkind is een autobiografisch verhaal waarin de hoofdpersoon zich afvraagt wat liefde is, waarom God geen vrouw heeft, zeven zonden begaat en er eindelijk achter komt wat hij later worden wil. Alles speelt zich af in Uilendorp, een dorp in het hoge zuiden van de Lage Landen, grenzend aan Nordrhein-Westfalen en de Oost-Kantonen. De andere drie verhalen; Lilith en de dwaas, Gepokt en gemazeld en Het Roer om, zijn fictiever maar daarom niet minder waar.

Mensenkind werd vooraf gegaan door de dichtbundel â Liedjes die ik nooit zal zingen⠝.