Wanneer Maartje met Evert van Reenen getrouwd is, gaan ze op
een prachtige plek aan de rand van het bos wonenrBèaffn
heeft
Evert zijn werk als bosarbeider.
In 'Vogelzang' heeft Maartje het de eerste tijd niet druk. Daari
besluit ze om haar dagboek weer te gaan bijhouden. Ze was er ai
vóór ze trouwde mee begonnen, maar nu verwacht ze er meer stof
voor te krijgen.
Dat blijkt ook zo te zijn, want de moeiten en zorgen komen algauw.
Evert verdient niet veel en spant zich ook niet in om het maatschappelijk
beter te krijgen.
Maartje wil dat wel en tracht hem te stimuleren om zich voor ander
werk te bekwamen. Allerlei problemen zetten haar aan het denken
en piekeren. In haar dagboek lucht ze geregeld haar hart.
Een groot deel van dit persoonlijk getinte verhaal wordt daardoor
als het ware door de hoofdpersoon zelf geschreven. Door deze ontboezemingen
leert de lezer Maartje kennen en weet hij hoe zij de
moeilijkheden beleeft.
Licht en donker wisselen elkaar in dit verhaal én in het hart van
Maartje af. Zij ervaart dat, waar de zon schijnt, ook schaduwen vallen.
Door nare belevenissen met de onbetrouwbare chef van Evert,
moeten zij hun ideale huisje uit. Aan de teleurstellingen schijnt
geen eind te komen. Aan het waarom in haar leven ook niet.
Tot ze, na een verrassende wending in de omstandigheden, leert
dat het 'waarom' niet mag worden gevraagd.