Bart Chabot leeft lang genoeg om zich een leven na de dood
voor te kunnen stellen. Het is dan ook vanuit dat perspectief dat
zijn nieuwe roman Engelenhaar wordt verteld. Hij ontdekt dat
hij zich moeiteloos kan verplaatsen door zich enkel een plek uit
het verleden voor de geest te halen. In een flits is hij weer de officier-in-opleiding bij de Koninklijke Luchtmacht. En herinnert
hij zich de dag dat hij als hoogste in rang een navo-delegatie
moest ontvangen.

In minder dan een fractie van een seconde is hij daarmee terug
op zijn avontuurlijke tochten die hij lang geleden samen met zijn
vriend Anton Corbijn maakte naar Genua, Londen en Moskou.
Om daarna door Oost-Duitsland te reizen. Het is voor het eerst
dat hij over deze periode vertelt, waarin hij ook zijn grote liefde
ontmoet.

Ongehinderd weet Bart zich in alle richtingen te verplaatsen.
Uittreden en zijn lichaam achter zich laten, dat is de ruimte die
hij als schrijver heeft verworven. Meester over zijn verbeelding
neemt Bart Chabot de lezer mee naar een leven vol rock-’n-roll,
naar een verloren tijd. Met zijn vloeiende pen laat hij een halve
eeuw herleven.