Dit boek schrijf ik, omdat onze familie-appberichten een heel verhaal vertellen over het leven, nare ziektes en over de dood, met voor mij als conclusie, dat, als alles afsterft, de liefde als enige en allerlaatste overblijft. Een troostend besef in een zware tijd. Toen ik onze appberichten opnieuw doorlas voelde ik dat ik dit verhaal wilde delen. Ik hoop dat het tot steun kan zijn als men leest hoe ik/wij het afscheid van mijn moeder hebben meegemaakt. En ik hoop – met heel mijn hart – dat geliefden en nabestaanden een stem kunnen krijgen in een waardige manier van afscheid nemen van hun naasten, als die naasten géén stem meer hebben.
Het ‘levenseinde vraagstuk’ is een moeilijk thema. Verschillende meningen en vooral veel emoties spelen een rol. Toch wil ik graag mijn wens uitspreken voor het verruimen van de ‘euthanasiewet’ en het daarmee mogelijk maken van een actieve levensbeëindiging, die het lijden kan verzachten, en het afscheid nemen van een geliefde in de eindfase van het leven menswaardiger kan maken. Ben jij het ook met me eens, teken dan deze petities: https://leif.be/petitie en
https://petities.nl/petitions/euthanasie-voor-dementerende-mensen
Om pijn te verzachten!