Je bent opgebrand. De wereld om je heen draait door, maar bij jou is het licht uitgegaan.

Misschien herken je dit. Je staart 's nachts naar het plafond. Het beantwoorden van één berichtje voelt als het beklimmen van een berg. Je staat in de supermarkt voor een schap en weet niet meer waarvoor je gekomen bent. En bij alles wat er nog van je gevraagd wordt, is er maar één gedachte: ik kan niet meer.

Ik weet precies hoe dat voelt. De muren die op je afkomen, de wanhoop, de constante vermoeidheid die maar niet weggaat en die knagende vraag: komt dit ooit nog goed?

Ik heb dit boek geschreven omdat ik zelf in die diepe put heb gestaan. Ik weet dat je nu geen behoefte hebt aan ingewikkelde theorieën of strenge adviezen.

Dit boek is geen theorie en geen streng stappenplan van iemand die het uit de boeken heeft geleerd. Ik ben geen psycholoog. Ik ben iemand die er zelf doorheen is gegaan en die er zelf weer uit is geklommen. Wat ik onderweg heb geleerd, staat hierin.

Ik vertel je het eerlijke verhaal, gebaseerd op feiten en mijn eigen ervaring. Geen snelle oplossingen, maar een warm en geruststellend kompas dat je helpt om weer vaste grond onder je voeten te voelen.