'De tachtigers.' Zo noemt men de Vlaamse kunstenaars die vanaf de jaren 1980 het podiumlandschap tot ver buiten zijn grenzen grondig hertekenden. Een van die bekende tachtigers is regisseur Alain Platel. Nu hij zeventig wordt, kijkt hij naar de evolutie van het landschap en blikt hij terug op zijn eigen parcours. Hoe maatschappelijke verschuivingen resoneerden in zijn werk, hoe de buitenwereld als vanzelf de repetitiestudio binnen waaide en zich daarbij ongevraagd presenteerde als medespeler in zijn voorstellingen. Waarom is hij geworden wie hij is, een succesvolle regisseur? Hij, de man zonder opleiding als danser, acteur of theatermaker, de man ook zonder de ambitie om carrière te maken? Hij pende zijn beschouwing neer in een boek over zijn voorstellingen, over politiek in de kunsten en over Gaza. Maar misschien nog het meest van al over creëren.

Alain Platel is orthopedagoog van opleiding. Hij is medeoprichter en was regisseur van het Gentse danstheatergezelschap Les Ballets C de la B. Eerder publiceerde hij 'Requiem pour L' (EPO, 2019).