In 1938 richtte een klein groepje revolutionairen onder leiding van Leon
Trotski in Parijs de Vierde Internationale op. Zij keerden zich af van de tandeloze
sociaaldemocraten en totalitaire stalinisten en boden het proletariaat
in plaats daarvan ‘een banier waar geen smet op rust.’ Het ging hen om een
waarlijk revolutionair en democratisch socialisme.
Sindsdien vochten Trotski’s aanhangers in Spanje tegen Franco, ze gingen in
het verzet en boden zelfs in de jaren vijftig nog illegale hulp aan het Algerijns
bevrijdingsfront. In de jaren zestig vond een nieuwe groep jongeren hun weg
tot de Vierde Internationale. Zij richtten de Socialistiese Arbeiderspartij op
en probeerden met man en macht om deze partij tot een succes te maken.
Wie waren deze trotskisten? Wat waren hun drijfveren en wat hebben zij
betekend voor Nederlands links? Dit boek reconstrueert de geschiedenis van
een vergeten politieke stroming. Aan de hand van archiefmateriaal, kranten
en interviews ontstaat niet alleen een beeld van de beweging, maar ook van
de activisten: hun dromen, verwachtingen en teleurstellingen.
De naoorlogse geschiedenis van de Nederlandse trotskisten - moedig in de marge
- eindelijk opgetekend.
Dennis Bos, auteur van Bloed en barricaden. De Parijse Commune herdacht