Westerbork, Het doorgangskamp en zijn commandant, gaat over het ontstaan en de tragische geschiedenis van het doorgangs-kamp van het Nederlandse Jodendom in Westerbork in de jaren 1939-1945 met als centrale figuur de kamp commandant Albert Konrad Gemmeker.

Centraal staat eveneens, gebaseerd op zijn duimdikke procesverbaal, Gemmekers’ strafmaat, afgewogen tegen de vraag of hij heeft geweten naar welk einddoel hij de mensen deporteerde. Een apart hoofdstuk is gewijd aan het type mens Gemmeker en Eichman.

In Westerbork wordt een historisch drama vanuit een geheel nieuwe invalshoek belicht. Het boek heeft bovendien een onthutsend einde waarin de geschiedenis als het ware door de geschiedenis zelf wordt ingehaald.