Keesje Putbus is een slim mannetje. Hij kan al vroeg versjes opzeggen. Vader en moeder Putbus willen dat hun zoontje de best mogelijke opvoeding krijgt. Waar is dat toch mogelijk? De tijd op de bewaarschool (kleuterschool) levert veel op; het mannetje kan al van alles opzeggen, maar zelf nadenken vormt geen onderdeel van het programma op deze prachtige instituten. Vervolgens kwam de Franstalige kostschool van mesjeu Potpourri. De Spartaanse opvoedingsmethoden en de krenterige service zorgen ervoor dat de jongens voor altijd verpest zullen worden.

Anne Johannes Vitringa beschreef in 1859 zijn opvattingen over de opvoeding in algemene zin en de wijze, waarop dit op de kostscholen in de enge zin van het woord werd gedaan, in deze ontwikkelingsgeschiedenis van Keesje Putbus. Met een kwinkslag weet Vitringa het kostschoolwezen vooral door zijn lachwekkende beschrijving van mesjeu Potpourri in het belachelijke te trekken. Wat leerden kinderen op deze instituten en tegen welke prijs; zowel letterlijk in geld uitgedrukt alsmede de geestelijke prijs die door de kinderen betaald moest worden.

Het verhaal van Keesje Putbus wordt nu uitgegeven in modern Nederlands.