Eind 1986 komt al na zes jaar een roemloos einde aan het Koor van het Concertgebouworkest. Riccardo Chailly trekt dan de stekker uit een project waarmee Bernard Haitink met veel verve is begonnen. Hoe kon dat gebeuren? Zijn in de opzet en uitvoering fouten gemaakt? Of zijn een toporkest en een koor van amateurzangers niet met elkaar op één podium te verenigen?

Dit boek beschrijft en analyseert de geschiedenis van het koor aan de hand van verslagen, correspondentie en recensies. Gesprekken met enkele betrokkenen vullen deze aan.

Had het ook anders kunnen gaan? En, zo ja, hoe? Voor een antwoord op die vraag put de auteur, zelf enkele jaren lid van het Koor van het Concertgebouworkest, inspiratie uit gesprekken met artistiek leiders en (bestuurs)leden van het London Symphony Chorus, het Berliner Philharmonischer Chor en Laurens Vocaal uit Rotterdam. Daaruit blijkt dat samenwerking tussen topprofessionals en amateurs heel goed mogelijk is. Maar daaraan zijn wel voorwaarden verbonden.