Leon van 't Spaarne is stervende. Op zijn sterfbed heeft hij spijt van veel dingen: zijn teruggetrokken leven, het afkeren van mensen, het op anderen afreageren van zijn angst voor de dood. Een paar minuten voor de dood staat de Afgezant naast Leons bed en biedt hem een deal. Leon gaat akkoord.
Hij denkt onder zijn deel van de afspraak uit te komen door niemand te doden en op die manier eeuwen te leven. Zo eenvoudig komt hij er echter niet onderuit. Terwijl Leon zich door de dagen klungelt en ongewild ongeluk na ongeluk veroorzaakt, leert hij een aantal waardevolle lessen over het leven, over anderen en vooral over zichzelf.

De laatste dagen van Leon van 't Spaarne is een licht absurd verhaal met een filosofisch tintje, een vleugje fantasie en een belangrijke boodschap.