Dit boek beschrijft de wederopbouw en modernisering van de Nederlandsche Spoorwegen (NS) tussen 1947 en 1958. Het bedrijf was zwaar getroffen in de Tweede Wereldoorlog. Een belangrijke rol bij dit proces was weggelegd voor ir. F.Q. den Hollander. Als president-directeur gaf hij leiding in de jaren die vooral in het teken stonden van het herstel van oorlogsschade.

Den Hollander had welomlijnde ideeën hoe NS er uiteindelijk moest uitzien. De stoomtractie had geen toekomst meer. Het (her)elektrificeren van spoorlijnen had daarom de hoogste prioriteit, terwijl de rest van het net het domein van dieseltreinen moest worden. De periode van Den Hollander kenmerkte zich mede daardoor door een gestage instroom van nieuwe elektrische en dieseltreinen, waarmee een frequente dienstregeling kon worden uitgevoerd.

Tot zijn pensionering in 1958 heeft Den Hollander op imponerende wijze ‘zijn’ bedrijf bestuurd. Als chef was hij gerespecteerd, maar ook gevreesd. De inspecties ‘langs de lijn’ waren berucht: onverwachts bezocht hij stations of werkplaatsen, en wee de ongelukkige die zijn zaken niet op orde had. Tegelijkertijd leefde hij zeer mee met zijn mensen.

Den Hollander was de grondlegger van de Trans Europ Express (TEE), een net van comfortabele snelle treinen. In 1957 reden de eerste TEE-treinen. De TEE’s werden het visitekaartje van de West-Europese spoorwegen en waren jarenlang zeer populair.

Dit boek besteedt ook aandacht aan de NVBS, tegenwoordig bekend als de Railvereniging van toen en nu. Het 25-jarige jubileum van de vereniging werd in 1956 nadrukkelijk gevierd en vanzelfsprekend schenkt dit boek daaraan aandach.