Max Wildiers (1904–1996) belichaamt als geen ander een halve eeuw intellectueel leven in Vlaanderen en daarbuiten. De kapucijn was theoloog en filosoof, studeerde biologie en speelde een doorslaggevende rol bij de postume publicatie van de boeken van de Franse jezuïet Pierre Teilhard de Chardin, die in de jaren vijftig en zestig uitgroeiden tot een wereldwijde hype. Hij stichtte de boekenbijlage De Standaard der Letteren en publiceerde een twintigtal boeken, waaronder het standaardwerk Kosmologie in de westerse cultuur. Daarnaast was hij een overtuigd flamingant, die zich inzette voor de rehabilitatie van voormalige collaborateurs en hun kinderen – wat hem een paar stevige conflicten met de kerkelijke hiërarchie opleverde. Hij doceerde aan verschillende universiteiten in de VS en aan de KU Leuven.

Dertig jaar na zijn overlijden buigen verschillende auteurs zich over uiteenlopende aspecten van Wildiers’ leven en werk.

Toon Horsten is auteur, journalist en uitgever. Hij publiceerde onder meer Landlopers (2013) en het bekroonde en wereldwijd vertaalde De pater en de filosoof (2018).