Waarom blijft het debat over islam en imamopleiding in Nederland al meer dan veertig jaar voortduren?

Sinds het Waardenburg-rapport van 1982 staan thema’s als islam, imamopleiding en islamitische geestelijke verzorging prominent op de agenda van het Nederlandse publieke en politieke debat. In de daaropvolgende decennia verschenen talrijke onderzoeken, beleidsrapporten, parlementaire vragen, conferenties en mediapublicaties die deze vraagstukken vanuit uiteenlopende perspectieven benaderden.

Deze aanhoudende discussie weerspiegelt een dieperliggend structureel spanningsveld binnen het Nederlandse model, waarin institutionele ordening en maatschappelijke pluraliteit moeilijk met elkaar te verenigen blijken, terwijl staatsrechtelijke kaders, maatschappelijke verwachtingen en de interne diversiteit van moslimgemeenschappen elkaar voortdurend doorkruisen.

Dit boek reconstrueert op basis van unieke archiefdocumenten, beleidsstukken en historische analyses chronologisch de ontwikkeling van het debat over islam, imamopleiding en islamitische geestelijke verzorging in Nederland sinds de jaren tachtig, en brengt dit debat voor het eerst in zijn historische samenhang in kaart.