Afstandskind is een ‘ontdekkingsreis’ naar zekerheid. Allerlei gebeurtenissen in diverse milieus worden beschreven, maar wat betekenen ze? Het verzonnen raamverhaal ontstond door op een kladblok te schrijven. De behoefte om het dossier van de Raad voor de Kinderbescherming daar binnenin te vertellen was enorm. Deze roman beschrijft het opgroeien door een kind van een afstandsmoeder! In het landelijke nieuws vragen deze veelal jonge moeders, die gedwongen werden afstand te doen van hun pasgeboren baby, om erkenning voor het leed dat ze daardoor hebben. Dat leed is er nog steeds. Tegelijkertijd mist het kind de echte ouders. Dat is ook blijvend! Er zijn geen meningen verwoord. De tekst staat vol met zienswijzen en het is een verzameling verhalen die leesbaar gemaakt zijn. Verlangend naar waarheid, naar echtheid, naar erkenning. Het is de afwijzing die overal in doorwerkt!