Op zijn zeventiende verlaat Edy Marron het ouderlijk huis. Met een kleine kamer in Ede, zijn draaitafels, platen, computer en vooral veel plannen denkt hij dat zijn eigen leven eindelijk is begonnen. Maar vrijheid blijkt ook verantwoordelijkheid te betekenen, en wanneer schulden zich opstapelen en hij zijn kamer kwijtraakt, verandert zijn leven ingrijpend.

Er volgen jaren van tijdelijke kamers, nachtopvang en momenten waarop zelfs een plek om te slapen niet vanzelfsprekend is. Toch blijft hij werken en telkens opnieuw proberen iets op te bouwen.

Eén ding blijft al die tijd met hem meegaan: muziek. Wat begint met platen en draaitafels groeit uit tot zelf produceren. Ondanks afwijzingen blijft hij doorgaan, totdat zijn muziek uiteindelijk mensen begint te bereiken en deuren opengaan die jarenlang gesloten bleven.

En toch ging ik door is een openhartig verhaal over vrijheid, verkeerde keuzes, vallen, opnieuw beginnen en blijven doorgaan wanneer niets vanzelfsprekend is. Totdat een pijnlijke knie zijn leven opnieuw een onverwachte richting geeft.