Jan Hanssens leidt een leven van, zoals hij het zelf noemt, `een aaneenschakeling van pech en problemen`. Geluk, vond hij, was niet iets dat je afdwong maar dat je toeviel - of niet. Hem viel het niet toe. Nooit. Niet in zijn jeugd, niet op school, en niet in zijn huwelijk. Toch lijkt er hoop te gloren. De Nationale Loterij. Hij aarzelt sterk, want hij weet, door de wekelijkse uitzending op televisie, wat verlies inhoudt. Tegelijk ziet hij de miljoenen die hij kan winnen. En niet alleen hij ziet die miljoenen; ook zijn vrouw.

Met dit korte verhaal (18 pagina's in gedrukte vorm) laat Mel Hartman zien dat zij een rasverteller is die moeiteloos de gerafelde randjes van de maatschappij aan het licht brengt en hiermee de lezer, geheel onbewust, aanzet tot nadenken.
Dit verhaal is eerder verschenen in de literaire verhalenbundel Spel der grenzen (Parelz, 2010).