“Eerbiedig nam zij zijn geschenk aan, voelde en draaide de ammoniet die haar verleden teniet deed. Tranen vloeiden uit haar ogen, Mattie boog zich naar haar over en likte ze weg.

‘Ik heb me uit het bloed en de klei gewerkt om een rivier voor je te zijn, het enige dat je hoeft te doen, is aan de oever te gaan zitten.’
Zij liet hem haar gebogen vingernagels zien die hij kuste, één voor één, alle tien.”

Hier tref je vertellingen die dwars door de verminkende werkelijkheid op unieke wijze de tederheid van de hunkerende ziel weten te vieren.

Elyse van der Roer – dichteres


Na onder andere 'Jitzak' en 'Vergeet mij, Congo' en vele kortverhalen waarin Mili van Veegh eerder haar ongetemde schrijfstem laat horen, bezingt zij in 'Dramaqueens en Madeliefjes' de liefde in al haar wrede en absurdistische schoonheid.