Voor mensen die zich aangetrokken voelen tot een leven van contemplatie, is het aanbreken van een lichtend bewustzijn in een geest vol rommel diep bevrijdend. In het derde deel van zijn bestsellers over het christelijke contemplatieve leven, richt Martin Laird zich tot hen die al stevig geworteld zijn in hun contemplatieve praktijk.

Een oceaan van Licht spreekt zowel tot hen die net het contemplatieve pad betreden als tot hen met een rijpende contemplatieve beoefening. Geleidelijk tilt de contemplatie de mens op en bevrijdt hem van de blokkades die verwarring zaaien in onze identiteit en daardoor ook verwarring over het mysterie dat wij God noemen. In een levenslange innerlijke verstilling ontluikt de bloem van het bewustzijn: een levende realisatie dat we nooit gescheiden zijn geweest van God of van de rest van de mensheid, terwijl we elk volledig worden wie we bedoeld zijn te zijn. In contemplatie worden we zo stil vóór God dat het ‘vóór’ wegvalt.

Laird put uit een breed en divers scala aan schrijvers – van Augustinus, Evagrius Ponticus en Teresa van Ávila tot Flannery O’Connor en Virginia Woolf – om zijn inzichten te verankeren in een oude praktijk en ze te verwoorden in hedendaagse taal. Met zijn kenmerkende humor en zachtmoedigheid leidt Laird lezers door nieuwe uitdagingen van het contemplatieve leven, zoals het risico om onszelf tot het middelpunt van ons eigen contemplatieve project te maken; het omgaan met oude pijn; het transformeren van de eenzaamheid van isolatie en depressie in een bevrijdende solidariteit met allen die lijden; en het gevaar om een spirituele praktijk te gebruiken als strategie om te verwerven en te controleren