Dansen op een slappe koord is mijn persoonlijke verhaal over acht jaar in de politiek — een wereld waarin trouw blijven aan je principes om de samenleving te verbeteren voortdurend botst met het overleven in de politieke arena.
Met één been in en één been buiten de partij probeer ik op basis van gezond verstand, partnerschappen en straat-
ervaring iets in beweging te brengen. Maar al te vaak halen partijideologie, persoonlijke vetes en verkiezingskoorts het van het algemeen belang. De tentakels van de particratie reiken tot in de kleinste beslissingen, terwijl media politici dwingen mee te spelen in een spel dat ze eigenlijk ten gronde zouden moeten veranderen.

Tussen idealen en partijloyaliteit is politiek een voortdurende evenwichtsoefening. Tegen de stroom in zwemmen wordt zelden beloond, ook al is dat de enige manier om trouw te blijven aan wat politiek hoort te zijn.

Aan de hand van persoonlijke ervaringen, successen én fouten probeer ik een eerlijke inkijk te geven in een politieke wereld die vrijdenkers vaak afschrikt.
Dit boek is geen klaagzang, maar een systeemkritiek en een pleidooi voor politici die durven balanceren: dicht genoeg bij hun partij om iets in beweging te zetten, maar ver genoeg om hun eigen koers te kunnen varen.