Ida Gerhardt (1905-1997) wordt vaak beschouwd als de grootmeesteres van de Nederlandse poëzie. Maar haar talent reikte verder dan alleen gedichten; ze was ook een krachtige spreker die haar gedachten deelde tijdens prijsuitreikingen en de presentatie van haar dichtbundels. Mieke Koenen heeft tijdens haar onderzoek voor een biografie over Gerhardt een schat aan intrigerende lezingen ontdekt, waaronder voordrachten op scholen en voor een kunstkring in Zutphen.

In het boek *Plant, mens, dier* zijn voor het eerst een twintigtal van deze teksten samengebracht. Een bijzonder hoogtepunt is de toespraak die Gerhardt in 1950 gaf tijdens een landelijke bijeenkomst van natuurorganisaties in Den Haag. Hierin pleitte zij al ver voor de milieu-issues van vandaag en waarschuwde ze dat de vernietiging van natuur en landschap hand in hand gaat met morele en artistieke achteruitgang. Net zoals in haar poëzie, luidde ze de alarmbel voor haar geliefde ‘Holland’. Bovendien biedt dit boek een blik op haar visie op andere kunstvormen, waaronder schilderkunst, muziek, dans en beeldhouwkunst.

“Te midden van de ontzettende stormen die over onze wereld razen, wil natuurbescherming een klein land min of meer ongerept houden. Onvermijdelijk dat ons werk dan ook meestal wordt gezien als een naïef en goed bedoeld pogen: het willen stuiten van een bergstroom met luciferstokjes.” Dit boek is een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in de verbinding tussen kunst en natuur, en het biedt een unieke kans om de stem van een van de grootste Nederlandse dichters te horen. Verkrijgbaar bij Boekhandel Douwes.