Charlotte en Yannic verwachten hun eerste kind. Ze hebben nog een maand te gaan en thuis is alles voorbereid. Maar opeens slaat het noodlot toe: hun zoontje Gustav wordt dood geboren. Net googelden ze nog op babykleding, nu moeten ze in het ziekenhuis afscheid van hem nemen. In de emotionele en verwarrende dagen die volgen helpt het verplegend personeel hen daarbij. Ze krijgen de kans om Gustav vast te houden, hem aan te raken, met hem te praten en foto’s te maken. Yannic begint liefdevol op te schrijven wat er om hen heen gebeurt, in een poging de herinnering levend te houden.

Ik zie je overal, voor altijd is een ontroerend en indrukwekkend literair document over een stilgeboorte, beschreven door een vader, op zoek naar een taal voor afscheid en verdriet. Lotte Lentes vertaalde het op virtuoze wijze.