Was de haat die Philip Roth koesterde voor de Frans-Amerikaanse journalist Francine du Plessix terecht? Heeft zij hem echt de Nobelprijs gekost? En was zij soms de auteur van de anonieme, beschuldigende brief die uiteindelijk zijn weg vond naar De menselijke smet? Deze vragen houden de Franse journaliste en schrijfster Esther al decennia bezig. Als negentienjarige werkte ze als au pair in Connecticut voor het gezin van Du Plessix. Esthers voelsprieten zijn scherp afgesteld op de gespannen relatie tussen haar werkgeefster en hun buurman, de grote schrijver – aan wiens avances Esther ook ten prooi valt. Nu, dertig jaar later, laaien oude vragen weer op, die snel uitgroeien tot een literaire obsessie met een van de meest ambigue verhoudingen in de Amerikaanse letteren.