Spitsuur, tropenjaren, woestijntijd – Vera Schutter zit ermiddenin. Niet als moeder van kleine kinderen maar van een volwassen zoon die noodgedwongen (op straat gezet door zijn vriendin) bij haar intrekt terwijl haar zusje stervende is. Er is veel te verhapstukken: haar zusje van wie ze geen afscheid heeft kunnen nemen, het opgerakelde oorlogsverleden van hun beider moeder. De ontreddering van de zoon, de plotseling krakkemikkige echtgenoot. De poging orde te scheppen in de spectaculair chaotische flat van haar schoonmoeder.

Steeds vaker fantaseerde Vera over ontsnappen. Ontsnappen, zou Brigitte gevraagd hebben, blij dat zij ook eens iets smeuïgs op te biechten had, bedoel je ontsnappen met een ander? Ik zou niet weten met wie, zusje.

Maar op zekere dag gaat ze wel degelijk op reis.