Waarom zijn Nederlandse soldaten nooit ter verantwoording geroepen voor de oorlogsmisdaden die zij begingen in het voormalige Nederlands-Indië tussen 1945 en 1949? In zijn baanbrekende boek, De Indische doofpot, onthult auteur Maurice Swirc schokkende documenten met de status ‘zeer geheim’ die aantonen dat de hoogste militaire leiding en de regering in Den Haag opzettelijk de misdaden van Nederlandse militairen onder het tapijt veegden. Dit gebeurde door klokkenluiders te negeren, intimidatie toe te passen, bewijsmateriaal te vernietigen en onafhankelijk onderzoek te frustreren. De invoering van de Verjaringswet maakte vervolging van deze oorlogsmisdaden definitief onmogelijk.

Swirc benadert het onderwerp vanuit een historisch-juridische invalshoek en is daarmee de eerste auteur die deze complexe materie zo grondig onderzoekt. Hij heeft tal van nieuwe bronnen weten te ontsluiten, die een gedetailleerd beeld schetsen van de impact van deze doofpot op onze rechtsstaat. Met zijn onthullingen legt hij de schaduwzijde van de Nederlandse geschiedenis bloot en biedt hij een kritische reflectie op de verantwoordelijkheden van bestuurders en politici.

“Bij het vegen van de trap moet je bovenaan beginnen,” is een gezegde dat al decennia rondgaat onder Indiëveteranen. Swirc wijst op verschillende (geheime) rapporten uit de late jaren veertig en vroege jaren vijftig die de medeverantwoordelijkheid van politieke leiders voor de massamoorden tijdens de dekolonisatieoorlog in Indonesië aan het licht brengen. De Excessennota van 1969 laat opnieuw zien hoe politieke figuren angstvallig buiten beeld werden gehouden, wat de sleutelrol van deze documenten in de historische en politieke doofpot onderstreept. Dit alles heeft vergaande gevolgen voor het functioneren van onze rechtsstaat.

Ontdek de onthullingen in De Indische doofpot en laat je meeslepen door een verhaal dat zowel aangrijpend als noodzakelijk is voor het begrip van onze geschiedenis. Verkrijgbaar bij Boekhandel Douwes.