Van verschillende kanten is mij het laatste half jaar gevraagd om
met een  blog  te  beginnen. Tot nog toe schrijf ik alleen boeken,
bij uitzondering een tijdschriftartikel, houd voordrachten en geef
workshops in meerdere Europese landen. De oproep om deel te
nemen aan de uitwisseling in de social media heb ik een tijd terzijde
geschoven. Maar geleidelijk aan raak je dan toch aan het idee
gewend en zie je er zelfs iets positiefs in.
Mijn filosofische reflecties zullen vooral berusten op een voortdurend
trachten om te keren, om te stulpen, van het gewone alledaagse
redeneren. Omdat je als mens in onze tijd je uiteraard aanpast aan
de denkstructuren van de cultuur waarin je opgroeit, zit je op een
gegeven moment zo vast in die structuren als je ook in je lichaam
komt vast te zitten naarmate je ouder wordt, wanneer je niet iets aan
behoud van beweeglijkheid doet.
Vanuit dit ideaal, het omkeren van de denkstructuren, het omstulpen
van de denkstructuren, begin ik met schrijven van korte stukjes
voor een blog en ik kies daarvoor de vastgeroeste structuur van de
evolutietheorie als eerste vraag.