Een vrouw leidt op het eerste gezicht een rustig bestaan met man en kinderen. De mansarde (dakkamer) is haar domein, daar maakt ze tekeningen van insecten, vissen en vogels. Totdat op maandagochtend een gele enveloppe bezorgd wordt, met daarin haar eigen aantekeningen uit een periode waaraan ze niet herinnerd wil worden.

Net als in De wand schildert Marlen Haushofer in De mansarde een ontroerend en beklemmend portret van een vrouw die zich bewust wordt van het psychisch isolement waarin ze leeft.