‘Over zichzelf, over zijn eigen lichaam en geest, is het individu soeverein.’ Zo luiden de bekendste woorden uit John Stuart Mills invloedrijke werk On Liberty, vertaald als Over Vrijheid. In dit werk onderzoekt Mill de complexe spanning tussen de macht van de overheid, de dwingende invloed van de publieke opinie en de autonomie van het individu. Tot op de dag van vandaag geldt zijn verhandeling als de onbetwiste hoeksteen van het liberale denken.

Centraal in zijn betoog staat het zogeheten schadebeginsel, waarin Mill stelt dat de macht van de samenleving alleen rechtmatig kan worden uitgeoefend over een individu wanneer dit dient om schade aan anderen te voorkomen. Het eigen welzijn van het individu, of dat nu fysiek of moreel is, vormt volgens hem nooit een afdoende rechtvaardiging voor dwang. Mill schreef in een tijdperk waarin de industriële samenleving en democratische structuren in hoog tempo veranderden, wat bij hem de gegronde vrees opriep dat persoonlijke eigenzinnigheid zou verdwijnen onder druk van een steeds machtiger wordende publieke opinie.

Na de publicatie in 1859 werd Over Vrijheid zowel bewonderd als fel bediscussieerd. Waar progressieve denkers het werk direct omarmden als een essentieel pleidooi voor individuele autonomie, uitten meer conservatieve critici hun zorgen over de mogelijke gevolgen voor de sociale orde en gevestigde tradities. Niettemin groeide zijn verhandeling uit tot een klassiek werk, dat tot op de dag van vandaag de basis vormt voor fundamentele debatten over mensenrechten, de grenzen van censuur en de reikwijdte van de staatsmacht.