Altijd vreemdeling ergens is een gesprek tussen een ‘jij, de vreemdeling’ en een ‘jij’ die zich niet zo voelt en argumenten zoekt om afstand te nemen van clichés, slogans en woorden die worden ingezet om tegenpolen te creëren. Het verhaal is een arabesk die heen-en-weer gaat tussen identiteit en verschil en de nadruk legt op de passages ertussen: het hybride, het anonieme, het (on)zichtbare, het authentieke en het allochtone en waar anders zijn een mislukking, een denkfout of een verkeerd argument is.

Elk hoofdstuk wordt ingeleid door een anoniem beeld, eenzaam achtergelaten zonder ergens bij te horen; daarop volgt een kritische, soms provocerende, soms gewoonweg een gewaagde visie om de concepten te hernemen die deze vreemde wezens – van migranten tot toeristen – onder woorden moeten brengen. Het gesprek wordt onderbroken en hervat door storytellings die de lezer meenemen naar steden als Ciudad Juárez, Istanbul, Nagoya of Almaty in onverwachte ontmoetingen met een ‘ander’ die toch niet zo anders is.

In een spel van onverwachte wendingen, stereotiepe herhalingen en nostalgische verlangens wordt het verhaal een meer intieme dialoog die het voorgeschreven parcours inruilt voor iets onvoltooids en afstemt op een in-between – noch van hier noch van daar – dat de voortdurende en conflictueuze wrijving tussen zijn en erbij horen verzoent. Of gewoonweg als een fragment op zoek naar andere horizonten die sporadische ervaringen onder woorden brengen om oude horizonten in te ruilen voor nieuwe bestemmingen. Het is een poging om het verschil op een andere manier te vertellen in een traject zonder grenzen.