Het kamp van Breendonk was niet zomaar een kamp: het lelijkste en het mooiste kwamen er samen. ‘Wij vullen de wagens met grond en met steen. Maar wij hopen op vreugd na geween’, zongen de gevangenen. Diezelfde spanning tussen hoop en wanhoop zit ook in dit boek.
In korte, indringende scènes schetst de auteur het dagelijks leven in het kamp. Zonder afstand, zonder opsmuk. Wat zich ontvouwt is geen fictie, maar een kroniek gebaseerd op getuigenissen en historische feiten – verteld met de kracht en de directheid van een verhaal. Geen overzicht van buitenaf maar een blik van binnenuit. Scène na scène komt de lezer dichter bij wat zich in het kamp heeft afgespeeld.
Dit aangrijpende non-fictieboek sluit aan bij de fictiereeks over Breendonk die dit najaar op de VRT te zien is.

De coverillustratie is van Jan Vanriet, het voorwoord van Dimitri Verhulst. Het boek is geïllustreerd met schilderijen van Jan Cox.

Jos Vander Velpen is doctor in de rechten, ere-advocaat aan de balie van Antwerpen en voormalig voorzitter van de Liga voor Mensenrechten. Hij publiceerde bij EPO boeken over de Tweede Wereldoorlog, terrorisme, extreemrechts, mensenrechten, politie en justitie.

‘Auschwitz, Birkenau, Oradour: het zijn, net als Breendonk, dorpen van twee keer niks, voorbestemd tot gelukzalige betekenisloosheid, maar aan wie vandaag het recht om vergeten te worden niet mag worden verleend.’ – uit het voorwoord van Dimitri Verhulst

‘Door het verzet een stem te geven gaat de auteur in tegen de vervorming van het collectieve geheugen.’ – professor Koen Aerts