Van de Amsterdamse kunstschilder Cornelis Troost werd steeds gedacht dat hij zich voornamelijk bezighield met het schilderen van zijn eigen omgeving. Niets blijkt minder waar. In dit boek toont Troost zich als een belezen man. In het koffiehuis – dé ontmoetingsplaats voor personen van diverse pluimage – ontmoette hij de kring schrijvers, dichters en andere kunstenaars om over het wereldgebeuren te spreken. Waar de een over schreef, gebruikte Troost zijn penseel. Hij kende zijn klassieken en gebruikte allegorische elementen. In zijn schilderijen komt zijn interesse tot uiting in de politieke en militaire geschiedenis van de Republiek, Europa en het overzeese gebied. De auteur neemt u mee naar de eerste helft van de achttiende eeuw, bezien door de vaak kritische ogen van de orangist Troost. Op ironische wijze laat de kunstschilder zien hoe hij de wereld in zijn tijd zag. Tien schilderijen zijn geanalyseerd. Van twee ervan wordt de tot nu toe bestaande identificatie betwist en wordt er een nieuwe betekenis tegenovergesteld. Zeven schilderijen, die in een kort tijdsbestek zijn vervaardigd, worden als serie gepresenteerd, waarbij de geschiedenis van de Nederlanden als in een beeldverhaal kan worden afgelezen. Een nu voor het eerst geïnterpreteerd schilderij dat in een museum in Stockholm is te vinden, heeft volgens een aantekening op de achterzijde een intrigerende ontstaansgeschiedenis. Dit rijk geïllustreerde boek geeft een verrassend nieuwe kijk op bekend en minder bekend werk van Troost.