Leonardus Marius (1588 Goes-1652 Amsterdam), theoloog, professor en president van het seminarie in Keulen (voor priesterstudenten uit Nederland), aartspriester in Amsterdam en vicaris-generaal in Haarlem, was pastoor van het
Begijnhof in Amsterdam van 1631 tot zijn dood in 1652.

In 1345 geschiedde het Mirakel van Amsterdam, de hostie die ongeschonden in het haardvuur bleef zweven nadat een zieke die had uitgebraakt en die enkele malen in dat huis terugkeerde, nadat die door een priester naar de kerk was gebracht. Daarop werd in 1347 een kerk over dat huis gebouwd die de Heilige Stede ging heten, waarnaar talrijke pelgrims ter bedevaart trokken.

In de aanloop naar het derde eeuwfeest schreef pastoor Marius zijn boekje AMSTELREDAMS eer ende opcomen door de gedenckwaerdighe miraklen aldaer geschied aen ende door het H. SACRAMENT des ALTAERS Anno 1345, dat in 1639 in Antwerpen werd uitgegeven met zestien etsen van Boëtius à Bolswert die de verschillende gebeurtenissen rond het Mirakel weergeven. In zijn boekje verhaalt pastoor Marius het Mirakel en vele andere wonderen die met en door het Heilig Sacrament gebeurd zijn.

Omdat het boekje verschijnt in de tijd van de Reformatie, verklaart de schrijver in de volgende hoofdstukken de aard en het wezen van de heilige Eucharistie vanuit de Heilige Schrift, vanuit de kerkvaders en tegenover de opvattingen van de grondleggers van de Reformatie. Het boekje kende vele herdrukken en was in een groot aantal katholieke gezinnen van Amsterdam te vinden.