weelderige wollen woorden weeft liefde, verdriet en ik samen in een vloeiend ademen van taal en gevoel waar woorden zacht tintelen als avondlicht op je huid. zonder hoofdletters en met een minimum aan leestekens wordt elke zin een fluistering die je hart zacht beroert. hier ontvouwt zich een warme mist van gedachten, waarin het zelf fluistert naar de ander, terwijl taal haar grenzen voelt en overschrijdt. elke klank is een aanraking, elke stilte een uitnodiging. durf jij je eigen echo te horen tussen deze fluisterende lijnen?