Dicht is een bundel vol directe, rauwe en gevoelige gedichten over de schaduwkanten van het bestaan, en de pogingen daar even aan te ontsnappen – of er in elk geval mee te leren leven. Ze spelen zich af op het strand, in de trein of in een kamer, en gaan over dieren (echte, zoals de armadillo, of fictieve, zoals de jachtegaal), over ochtenden en over ontreddering. Ze grijpen je naar de keel, maar bieden op een speelse, nuchtere en laconieke manier ook troost. Wat is begrip? “Wanneer iemand je bij de kraag vat / Heeft diegene je meestal / Begrepen.”